Napisane przez Piotr Strojnowski. Wysłane Narkomania

Udostępnij
4
(1)
Oceń

Ocena:

Dotychczas brak głosów! Oceń ten post jako pierwszy.

Morfinę otrzymuje się z opium, czyli z niedojrzałych makówek. Jej stosowanie związane jest z wystąpieniem wielu skutków ubocznych. Mimo to, narkotyk ten wykorzystywany jest w medycynie jako najsilniejszy lek przeciwbólowy, który przepisywany jest w chorobie nowotworowej, a także stosowany u pacjentów po operacjach, w chorobie niedokrwiennej serca oraz po wypadkach i urazach, kiedy ból utrzymuje się przewlekle. Morfina sosowana jest również przez osoby uzależnione w celach narkotycznych. Jej zażycie wiąże się z powstaniem silnego uzależnienia fizycznego i psychicznego. Długotrwałe stosowanie czy nadużywanie tego narkotyku opioidowego skutkuje rozwinięciem się tolerancji, co wpływa na zmniejszenie działania przeciwbólowego i euforyzującego. W przypadku morfiny, tolerancja rozwija się zwykle po 3 tygodniach. W związku z mniejszą skutecznością działania tego narkotyku, osoby uzależnione sięgają po coraz większe dawki substancji psychoaktywnej. Zachowanie takie wiąże się z dużym ryzykiem, gdyż może doprowadzić do przedawkowania i zatrucia organizmu substancjami toksycznymi zawartymi w narkotycznym środku, jakim jest morfina. Jak zatem wygląda przedawkowanie morfiny? Jakie są skutki przedawkowania i zatrucia? Jak leczyć i co podać w sytuacji zatrucia tym narkotykiem?

OBJAWY PRZEDAWKOWANIA MORFINY

Morfina należy do grupy opiatów, których przedawkowanie wiąże się z wystąpieniem objawów. Sygnałami świadczącymi o przedawkowaniu jest zatrzymanie oddechu z jednocześnie wyczuwalnym tętnem. Należy wskazać, że taka kompilacja dolegliwości uznawana jest za charakterystyczny objaw patognomoniczny – typowy dla przedawkowania opiatów. Oznaką przedawkowania jest również znaczne zwężenie źrenic, a także spowolnienie akcji serca i spadek ciśnienia tętniczego krwi. Ponadto, wystąpić mogą zaburzenia świadomości, które przybierają niekiedy nawet formę śpiączki, a także bladość skóry i obniżenie temperatury ciała.

CZYM GROZI PRZEDAWKOWANIE MORFINY?

Przedawkowanie i zatrucie narkotykami ma wiele skutków ubocznych. W sytuacji przedawkowania morfiny, jej toksyczne działanie na organizm może doprowadzić nawet do zgonu. Należy zatem wskazać, że doustna dawka śmiertelna tego narkotyku wynosi 0,3 g, w sytuacji natomiast podania pozajelitowego 0,1 g. Śmiertelne przedawkowanie morfiny jest zazwyczaj wynikiem porażenia ośrodka oddechowego. Należy jednak wskazać, że osoby uzależnione i chorzy, którzy przyjmują morfinę, wykazują znaczną tolerancję na duże dawki narkotyku podawane jednorazowo. Z tego powodu u narkomanów nawet przyjęcie 2-3 g w ciągu dnia nie wiąże się w wywołaniem zatrucia oraz przedawkowania.

OBJAWY ZATRUCIA MORFINĄ

Zatrucie narkotykami polega na wystąpieniu zaburzenia funkcjonowania organizmu po przyjęciu substancji odurzającej. Należy podkreślić, że jednoczesne zażywanie narkotyku i innej substancji psychoaktywnej np. alkoholu znacznie nasila jego działanie, co jest szczególnie niebezpieczne. Głównym objawem zatrucia morfiną jest charakterystyczne zwężenie źrenic, które mają wielkość szpilki. Zatrucie niewielką dawką narkotyku skutkuje pojawieniem się krótkotrwałego okresu pobudzenia i euforii, którym często towarzyszą halucynacje. Ponadto, wystąpić mogą nudności i wymioty, uczucie gorąca oraz zaczerwienie twarzy. Równocześnie zaobserwować można zwolnienie tętna, a także senność, która w sytuacji przyjęcia dawek toksycznych pojawia się po godzinie od zażycia narkotyku doustnie w formie tabletek oraz po 10-15 minutach od wstrzyknięcia morfiny, przechodzi w pogłębiający się sen narkotyczny. Występuje wówczas zwolniony, płytki oddech, który w miarę pogłębiania się śpiączki, jest nieregularny. Nasilenie się objawów śpiączki skutkuje obniżeniem napięcia mięśniowego, a także zniesienia odruchów ścięgnowych. Co więcej, ciśnienie tętnicze krwi stopniowo się obniża i pojawia się pełny obraz wstrząsu. Ponadto, charakterystycznym symptomem jest hipotermia – spadek temperatury ciała. W skrajnych przypadkach zatrucie morfina może doprowadzić do zatrzymania oddechu i akcji serca. Należy podkreślić, że objawy zatrucia pojawić się mogą zarówno u dorosłych i dzieci, które nie są przyzwyczajone do leku i zażyły lecznicze dawki oraz u morfinistów, u których rozwinęła się tolerancja. Objawy ostrego zatrucia mogą wystąpić zarówno w sytuacji przedawkowania terapeutycznego, jak i przy zastosowaniu większej dawki leków, nierzadko w celu samobójczym. Należy wskazać, że przewlekłemu zatruciu morfiną towarzyszy niemoc płciowa u mężczyzn oraz zaburzenie miesiączkowania u kobiet.

PIERWSZA POMOC PRZY PRZEDAWKOWANIU I ZATRUCIU MORFINĄ

Ostre zatrucie morfiną ma zazwyczaj dramatyczny przebieg, dlatego też kluczowe jest udzielenie pierwszej pomocy i szybka reakcja, które umożliwią nierzadko uratowanie życia. Dlatego też, konieczne jest niezwłoczne wezwanie pogotowia i przewiezienie poszkodowanego do szpitala, w którym możliwe będzie wdrożenie odpowiedniego leczenia. Ze względu na fakt, że w sytuacji ostrego zatrucia często dochodzi do niewydolności oddechowej prowadzącej do sinicy – bladej, sinej skóry twarzy i całego ciała, należy zapewnić choremu wolny oddech poprzez zastosowanie intubacji bądź prowadzenie oddechu zastępczego. Ponadto, udzielenie pomocy poszkodowanemu polega również na sprowokowaniu wymiotów, a także podaniu środków przeczyszczających lub węgla aktywowanego w roztworze wodnym, nawet w sytuacji pozajelitowego, dożylnego podania morfiny, gdyż substancja przenika do żołądka. W sytuacji wstrzyknięcia dawki narkotyku w miejsce iniekcji należy zastosować okład z lodu i ucisk żylny. Poza tym wykonywane są takie czynności, jak w sytuacji stanów śpiączkowych w przebiegu zatruć barbituranami. Należy podkreślić, że pierwsza pomoc przy przedawkowaniu narkotyków jest bardzo ważna i nierzadko decyduje o dalszych losach poszkodowanego.

LECZENIE PRZEDAWKOWANIA I ZATRUCIA MORFINĄ

Leczenie w szpitalu polega na płukaniu żołądka wodą z dodatkiem nadmanganianu potasowego. Przeciwwskazane jest natomiast stosowanie środków wymiotnych i podawanie leków, które mają działanie pobudzające. Ponadto, podawane są leki w postaci np. nalokson. Przedawkowanie i zatrucie morfiną leczy się na zasadach intensywnej terapii zachowawczej. Ustabilizowanie procesów życiowych umożliwia wdrożenie detoksu organizmu z trujących substancji. Należy jednak podkreślić, że leczenie detoksykacyjne w przypadku morfiny powinno odbywać się w formie stacjonarnej, gdyż wiąże się w wystąpieniem objawów zespołu abstynencyjnego (odstawiennego), które stanowią realne zagrożenie dla życia i zdrowia pacjenta.

Morfinizm stanowi jedno z najczęściej występujących uzależnień od środków narkotycznych. Pojawienie się zależności stanowi kwestię indywidualną, gdyż zazwyczaj następuje po około 3 tygodniach, ale w niektórych przypadkach może wystąpić nawet po kilkukrotnym przyjęciu dawki leczniczej. Należy wskazać, że najszybciej w uzależnienie popadają osoby nerwowe, niezrównoważone, po ciężkich przeżyciach lub w depresji, gdyż działanie narkotyku niweluje nieprzyjemne stany napięcia, które zastępowane są uczuciem euforii pojawiającym się już po zażyciu niewielkich dawek specyfiku. Wraz z rozwojem tolerancji, celem osiągnięcia zadowalających efektów, konieczne jest przyjmowanie coraz większych ilości morfiny. Zaawansowani morfiniści potrzebują jednorazowego podania nawet kilkugramowych dawek narkotyku. W sytuacji, kiedy stężenie morfiny we krwi spada pojawiają się nieprzyjemne dolegliwości zwane głodem narkotycznym.

Piotr Strojnowski

O autorze: Piotr Strojnowski

Piotr Strojnowski jest dyplomowanym instruktorem terapii uzależnień. Ukończył Studium Terapii Uzależnień na Uniwersytecie Zielonogórskim w dziedzinie leczenia narkomanii oraz Studium Terapii Uzależnień i Studium Pomocy Psychologicznej w Instytucie Psychologii Zdrowia w Warszawie.

OŚRODEK LECZENIA
UZALEŻNIEŃ MEDJOL

Trakt Pułaskiego 15,
05-530 Czersk

BIURO MEDJOL

Domaniewska 17/19 lokal 133
02-672 Warszawa